Dancing Friar

Ooit al eens een monnik gezien die uit z'n dak gaat op een bandje? Nou, ik wel:



Ik kan nu al niet wachten tot de WJD in Madrid!

Project-J

Vanuit Nieuw-Vennep is er een nieuwe jongerengroep ontstaan, namelijk Project-J. Dit is een initiatief van Carla Fase en ik (Evelien ten Broeke). In het kader van de schrijftraining die wij beiden hebben gevolgd hebben we een blog geopend waar verslagen en aankondigingen zullen komen van de verschillende jongeren activiteiten vanuit Nieuw-Vennep en andere organisaties. Dus wil je op de hoogte blijven, of vind je het gewoon leuk om onze vers geleerde schrijf-vaardigheden te lezen, zet dan projectj.web-log.nl in je favorieten en laat vooral reacties achter.

Test Your Awareness : Whodunnit?

2 mannen, 1 fluit en 1 telefoon...

Tja... Wat wil je nog meer?

Schrijfoefening 24

Sinds kort kijk ik eens op het forum van zinnigerzinnen.nl Dit is een forum waar (beginnende) schrijvers bij elkaar komen, werk posten, feedback en tips geven.
Het kriebelt al weer tijden om weer een verhaal te gaan schrijven. Míjn verhaal en dan dromen van een boek...
Ik weet niet of het ooit zo ver gaat komen, maar een idee is er in ieder geval al. Maar het duurde even voordat er een idee kwam. Uit frustratie heb ik een schrijfoefening gemaakt dat op het forum stond. De opdracht was: Schrijf een dialoog tussen je personage en zijn alter-ego. In mijn geval was het geen gesprek tussen een personage en zijn alter-ego, maar een gesprek met mezelf. Het volgende kwam uit mijn pen rollen:

Ik zuchtte. Wat ga ik nu weer schrijven? Ga ik verder met Mike en zijn leven?
‘Dat ken je al, je hebt het al eerder geschreven.’ Antwoordde m’n sacherijnige ik.
‘Dat was anders.’ Beet ik mezelf toe.
‘Je kent het verhaal al. En trouwens, het zijn eigenlijk twee verhalen. Dat is niet verstandig om in één boek te stoppen.’
‘Dan neem ik toch alleen het eerste deel?’
‘Je bent hieraan begonnen om het tweede deel te gaan schrijven.’
Ik zuchtte in mezelf. Ik had gelijk.
‘Je begint altijd aan duizenden projecten tegelijk,’ ging mijn sacherijnige ik verder. ‘maar je maakt nooit iets af. Je proeft alleen maar en dan smijt je het weg of stop je het in de kast. Wat wil je nou?’
‘Gewoon… Lekker schrijven.’
‘Maar je droomt van je eigen boek is het niet?’
‘Dat klopt. Maar dat gaat me toch nooit lukken.’
M’n sacherijnige ik gaf mezelf een schop.
‘Auw!’
‘Puh, eigen schuld. Moet je maar niet zeggen dat je het niet kan. Natuurlijk kan je het. Wat denk jij nou? Je moet gewoon doorzetten, discipline tonen.’
‘Maar…’
‘Niets te maren! Bedenk nou eindelijk eens iets leuks en ga daar nou aan zitten. En deze keer wél afmaken. Anders geef ik je weer een schop!’
Onwillekeurig moet ik toch even glimlachen om mezelf. Ik had gelijk. Ik moet iets leuks bedenken en er aan gaat zitten. Én afmaken. En lukt het me niet? Dan ga ik m’n sacherijnige ik weer opzoeken voor een schop. Ik heb het nodig.

Bedankt brompotje, ik heb weer zin gekregen.

Sanquin

Ik weet het, het is al weer lang geleden sinds mijn laatste post. Dus als goedmakertje een aantal foto's van mijn stage bij Sanquin Amsterdam.
Ik moet hier een nieuwe test op zetten om een eiwit (proteine S) te meten. Dit is een ELISA. Dat ga ik hier niet allemaal uitleggen, dat is nu te lastig. maar als je echt geinteresseerd bent wil ik je natuurlijk alles in detail vertellen ;-)

 Dit is de kit zoals ik hem aangeleverd krijg. Netjes in een doosje gerangschikt.

En tja, wie mij een beetje kent weet natuurlijk dat mijn werkplek gelijk een rotzooi is. Dit is mijn tafel :-D

Vervolgens moeten ver verdunningen gemaakt worden. Héél veel verdunningen. Toch zien al die buisjes er wel leuk uit.

Dan wordt alles op de plaat gepipetteerd en moet het even een uutje staan

Dan wordt het kleuren. Je ziet hier nu al de verschillende kleuren blauw.

Als de blauw lekker gekleurd is komt er zwavelzuur bij en schiet het blauw gelijk om in geel. Altijd leuk om te zien.

Tja, en dan kan ik het nooit laten daar weer leuke fotootjes van te maken. Leuk toch? Zo'n stage