donderdag 25 november 2010

Simon's Cat: Beyond the Fence - UK Television Advert



Een niet boek van Simon's Cat is uit! :D Ik heb het eerste deel al en er is dus weer een tweede. Simon's kat is echt een voorbeeld van hoe katten zijn.

maandag 15 november 2010

50 redenen om naar de wereld jongeren dagen te gaan

Gevonden op de site van de WJD. Geniaal!

01. Je kunt om 2 uur ´s nachts in de open lucht met een stel Amerikanen een slaapzakkenrace houden, zonder vreemd te worden aangekeken

02. Voor Madrid: Je kunt testen of je slaagt om bij 40 graden Celsius nog steeds je vrolijke zelf te zijn.

03. Je kunt ervaren hoe het is om met honderdduizenden anderen stil te zijn.

04. Je kunt er zelfs je toekomstige levengezel(lin) ontmoeten

05. Je kunt zien hoe een stad totaal verandert wanneer deze wordt overspoeld door jonge mensen

06. Je Engelse, Franse of Spaanse spreekvaardigheid krijgt een flinke update

07. Je kunt een oude man van 85 weer jong zien worden

08. Je ziet dat de kerk niet oud en saai is, maar jong en levendig

09. Wie wil een paradijs op aarde nou niets eens van dichtbij meemaken?

10. Je kunt zien dat dat we echt een wereldkerk zijn: een enorme pluriformiteit aan landen, rassen, volkeren en culturen

11. Je krijgt hoop als je zoveel jonge mensen ziet met dezelfde idealen als jezelf.

12. Na de WJD blijft de verbondenheid bestaan: je voelt jaren later nog steeds een band met je vroegere reisgenoten!

13. Geen afgezaagde, duffe kampvuurliedjes meer, maar nieuwe liederen en dansen van God mag weten waar vandaan allemaal

14. Je wilt toch ook betrokken zijn bij de wereldrecordpoging om zoveel mogelijk mensen in een bus, tram, metro of trein te proppen?

15. Geen vaag gedoe: je kunt je geloof concreet gestalte geven door je eten te delen met anderen, je deken uit te lenen en met mensen optrekken die je misschien minder goed liggen

16. Je kunt zien dat geloof en plezier elkaar niet uitsluiten, maar gewoon bij elkaar horen.

17. De WJD vergeet je nooit meer, dus je hebt nu al adembenemende verhalen voor je toekomstige kinderen en kleinkinderen

18. Het is een goede leerschool voor het ontwikkelen van geduld en relativeringsvermogen. Doe er later je voordeel mee!

19. Een betere wereld(jongerendag) begint bij jezelf!

20. Je bent op een van de allergrootste (jongeren)ontmoetingen aller tijden.

21. Bijna iedere jongere die je ontmoet nodigt je uit om in zijn/haar land op bezoek te komen

22. Als je hoort dat bijvoorbeeld in Afrika vele jongeren samen sparen om één jongere naar de WJD te laten gaan, moet het wel heel bijzonder zijn

23. Je adresboekje kan de stortvloed aan nieuwe (e-mail) adressen en telefoonnummers niet
meer aan; aan vrienden geen gebrek meer

24. Moe van al het zinloze geleuter over normen & waarden? Op de WJD geldt: niet praten maar doen!

25. Na de WJD zul je er niet meer aan twijfelen of God bestaat

26. Je wilt je niets op de mouw laten spelden over geloof en kerk en je gaat dus gewoon zelf op onderzoek uit...

27. Je ziet dat de kerk de jongeren een serieuze plaats geeft, door naast wereldmissiedag, wereldziekendag e.d. ook wereldjongerendag te vieren (en hoe!)

28. Ooit Vader Jacob of Mijn Tante uit Marokko tegelijk in tien verschillende talen horen
zingen?

29. In jouw deelnamebedrag zit een solidariteitsbijdrage verwerkt, waardoor het voor een aantal jongeren uit arme landen ook mogelijk wordt naar de WJD te komen

30. Het is interessant om ook jongeren van andere christelijke kerken en wereldgodsdiensten te ontmoeten en te horen wat hen beweegt naar de WJD te gaan

31. Heb je ooit reisleiding meegemaakt die om 4 uur ´s nachts een 15-tal gestrande jongeren met één auto weer terugbrengt naar de slaapplaats?

32. Wie zei ook al weer dat de jongeren van vandaag alleen maar uit zijn op consumisme, genotzucht en leeg vertier?

33. Je realiseert je dat de kerk meer te bieden en te zeggen heeft dan wat we er in Nederland over horen en je kunt sommige ideeën en standpunten van de kerk beter plaatsen of begrijpen

34. Op de WJD ervaar je dat je deel uitmaakt van iets heel groots: het plan van God met ons allemaal

35. Of het nu komt door de paus, de sfeer, de vieringen, het samenzijn of de broederschap; iedereen wordt op een bepaalde manier geraakt door de WJD

36. Als jij je eigen parochie maar saai vindt, moet je zeker naar de WJD gaan. Als je terug komt zit je barstenvol goede ideeen voor je eigen parochie

37. Leer eens onthecht te raken van alle luxe en comfort: wassen met koud water, eten wat de pot schaft (muffins als ontbijt), een spijkerbroek als hoofdkussen, een schuifgordijn van vuilniszakken in plaats van gewone WC-deuren en geen 2- maar 40- of 400-persoonskamers

38. Er is voor ieder wat wils (vieringen, bidden, meditatie, zingen, dansen, muziek, theater, sport, spel, kunst, cultuur) dus het bestaat niet dat er niets tussenzit wat je niet leuk vindt

39. Wedden dat niemand van jouw vrienden en vriendinnen ooit geslapen heeft in een gymzaal? Wel?

40. Je hebt geen drank of pilletjes nodig om je waanzinnig gelukkig te voelen (en het raakt ook niet uitgewerkt na een paar uur)

41. Leer je eigen bisschop eens van dichtbij kennen (en ontdek dat sommigen ook best goed kunnen badmintonnen)

42. Je ervaart wat kerk-zijn in de breedste zin van het woord betekent en

43. Je kunt op de WJD gewoon jezelf zijn, ook met al je vragen of twijfels.

44. Een veiliger plek is niet denkbaar, aangezien de criminaliteit in een stad tijdens de WJD altijd drastisch daalt

45. Nergens anders is de EHBO zo gezellig en wordt er zoveel gekletst onder het verbinden en blaren prikken

46. "Those who weren´t there, don´t understand. Those who were, can´t explain"

47.
De WJD is op en top vóór en dóór jongeren. Mensen die weten wat er speelt in de wereld van jonge mensen.

48. In Lloret en Salau zien ze je liever gaan dan komen, maar op de WJD wordt je met open armen ontvangen

49. Je komt erachter dat leuke mensen vervelende snurkers zijn en vervelende mensen rustige slapers

50. Heb je ooit mensen massaal uit hun dak zien gaan bij de klompendans en bij Twee-emmertjes-water-halen?

zaterdag 6 november 2010

Overtroffen schoonheid

Dit is een spinsel van mij dat ik een keer tijdens een (saaie) les heb geschreven. Ik vind hem zelf erg mooi, laat vooral wat reacties achter!

Volle ronde letters ontsprongen uit haar pen. Zwierig dansten de woorden over het papier. Gedichten, Verhalen, Teksten, Alles.
Vaak tekende ze er ook bij. Prachtige zwoele tekeningen. Als een sterrenhemel bij volle maan. Zachtjes hoorde ik dan haar pen krassen op het papier. Dezelfde pen als waar ik nu mee schrijf. Haar lange zwarte haar hing achter haar oren. Soms sloeg ze het net zo zwierig als haar woorden naar achteren en mocht ik me vergapen aan haar beweging.
Uren kon ik naar haar kijken. Gewoon genieten vaan haar aanblik. De vrije vogel die nu van mij was. Mijn vogel, mijn duif. Zo mooi als ze was. Haar aanblik was als de zon die op ging.
Zwoel, zacht en lieflijk.
En als ze sprak…
Als ze sprak ontloken er bloemen. Bij de klank van haar stem ging de zon op. Zelfs in de meest donkere dagen kon zij voor een prachtige lentedag zorgen. Zo schoon, zo puur. Zo onbeschrijfelijk prachtig.
En ik was degene aan wie ze zich had gegeven. Ik had het prachtige voorrecht van haar te houden. Haar te mogen koesteren. Haar te beschermen. Niemand dan ik mocht dat doen.
Ik zal je beschermen, had ik gezegd. Ik zal ervoor zorgen dat niemand je kwetst. Want ik wil dat je gelukkig bent. Alles zal op jouw manier gaan. Ik heb het beloofd en ik heb het gedaan. Ik heb het gedaan op die dag. Die prachtige, vervloekte dag. De dag dat ze uit rijden ging. Wanhopig ging ik achter haar aan en vond haar. Ze lag daar. Gebroken, in een rode plas van liefde en wanhoop.
Haar gelaat was bleek, veel bleker dan anders. Haar zwarte haren staken af als een baken.
Ik knielde bij haar neer en hield haar vast. Haar volle ogen keken me zwijgend aan. Ik wilde roepen om hulp, haar helpen. Maar ze hield me tegen.
Laat me gaan, vroeg ze. Laat me gaan. Hier. Nu. In jou armen. Dat is waar ik het laatst wil zijn. In jou armen.
Een traan ontsprong in haar ogen. Haar schoonheid overviel mij. De schoonheid van haar gestalte kon alleen overtroffen worden door gebrokenheid. Haar traan verzegelde dat. Daar lag ze. In mijn armen. Terwijl haar schoonheid mijn adem wegnam.
Dit was het einde. Het perfecte einde. Overtroffen schoonheid in de armen van haar geliefde.

vrijdag 5 november 2010

Trein momentjes 5

Weer een treinmomentje, dit keer met een quote van de dag:

Op station nieuw-vennep stapt er een vader in met twee zoontjes. De een is rond de 5 jaar en de ander rond de 8. Ze hebben het over de Thalys.

Jochie van 4: Hij is rood
Vader: Ja, hij is grijs
Jochie van 8: Paars en wat grijs denk ik
Jochie van 4: *enthousiast:* Of goud!!