Keith Jarrett Köln Concert

Wauw...

Dingen die me aan een liedje doen denken 3

Mijn broertje viert vandaag zijn verjaardag. Dat was dus weer kadootjes zoeken, ontbijt op bed, en feliciteren. En tja... voor ik het wist liep ik een liedje te zingen:

Er is er één jarig hoera! Hoera! Dat kun je wel zien dat is hij!

Treinmomentjes 3

Onderweg
Opzoek naar interesses
Bezienswaardigheden
Liefdes
Hier en daar is de interesse vervlogen

Het spoor raast onder ons vandaan
De bomen zwaaien ons gedag
Tot ziens en een goede reis,
Vergeet niet uit te checken!

Koeien kijken ons nieuwsgierig aan
Wie zit er ditmaal in?
Waar gaat men heen,
Wat is hun verhaal?
Wie weet schrijft er wel iemand een gedicht over ons

De wereld lijkt zo vredig
Zo stil
Wie weet wat er in de huizen afspeelt
Vind een vader opnieuw zijn thuis
Of verlangt iemand naar zijn thuisland

In een seconde zijn we voorbij
Maar toch heb ik het idee
Even mee te mogen spelen
In andermans verhaal

Treinmomentjes 2

Zaterdag ben ik voor een vergadering naar Burgh-Haamstede geweest. Daarvoor ben ik eerst met de trein naar Rotterdam gegaan, daar ben ik opgehaald door een mede-kampleider.
Deze treinreis was toch wel even anders dan ik gewent ben. Op het traject Hoofddorp-Leiden worden meestal de afdankertjes door ns ingezet. Nu had ik al wel eerder in een sprinter gezeten, maar ook dat was dus blijkbaar een afdankertje.
Vanaf Amsterdam ArenA moest ik overstappen op de sprinter. Precies op tijd komt er een nieuw glimmend ding aanglijden. Ik druk op het knopje zodat de deur open gaat, maar voordat de deur ook echt open gaat wordt er eerst een extra opstapje uitgeschoven. Daar was ik al helemaal verbaast van. Toen ging ik zitten en bleek er een heel mooi scherm te pronken.

Die had ik niet echt verwacht, maar het is toch leuk om helemaal up-to-date te worden gehouden met actueel weer, snelheid en komende stations.
Tijdens de rit werdt er ook continu omgeroepen wat het volgende station was, door zo'n lieve computer stem. Maar deze was ook echt aardig. Voordat ze begon wenste ze iedereen eerst een welgemeend goedenmorgen.

NS, er zijn nog altijd wel wat strubbelingen, maar dit vind ik toch wel erg leuk van jullie.

Dingen die mij aan een liedje doen denken 2

Eigenlijk kan deze dag worden samengevat (behalve het koor dan eigenlijk) in één liedje. Het werken, de urenlange lessen, de saaie praktijk, het gesprek onderweg naar het station, het terug naar huis fietsen in de regen.
Voor ik het wist had ik een liedje in m'n hoofd vast zitten:

Niets te kiezen
Wat je nu heb, kan je morgen weer verliezen
Wat moet je doen met goede raad en met adviezen?
Kijk niet om, maar volg je weg
En pak je biezen!
Nee, niets te kiezen!

Verveling tijdens de les

Woorden rollen uit zijn mond
Maar mijn oren luisteren niet meer
Ze zweven rond in de zaal
Af en toe land er één
"Prevalentie"
"Naar het volgende doortrekken"
"Twee testen"
Mijn hersenen snappen het verband niet meer
Ze zweven naar andere oorden
Naar buiten
Vliegen op de wind
Dansend op de klanken van violen en klavecimbel
Mijn hoofd zingt Pachelbel's canon in D

Kat op ontdekkingsreis

Onze kat ging laatst op ontdekkingsreis door mijn kamer. Nu was het ook een redelijke rotzooi dus begrijp ik goed dat er vanalles te ontdekken viel.

Zoek de kat!

Voorzichtig over de vensterbank heen



Toch heeft hij wel een mooi koppie

Pachelbel - Canon In D Major. Best version.

Het blijft zo'n heerlijk stuk...
Gewoon even aan zetten, achterover leunen, je ogen sluiten en wegdromen. Werkt het beste tijdens dagen met rotweer of als je je even niet zo fijn voelt.
Succes gegarandeerd!

Dingen die me aan een liedje doen denken 1

We hebben sinds kort nieuwe buren en ze zijn nu flink bezig met verbouwen. Op een dag kon ik lekker uitslapen maar werd ik om half 9 al wakker gemaakt door geboor en gesloop in de kamer naast mij. Voor ik het wist liep ik een liedje te zingen:

“In dit huis van glas en steen…”

De hele tekst (wat ik uit m'n hoofd weet dan):

Wij allen hier te samen
Op deze plaats bijeen
Zijn vol hoop en toekomstdromen
Dit uur samen, hier gekomen
In, dit huis van glas en steen

Trein momentje 1

Vrijdag, nog één dagje tot het weekend. Eigenlijk heb je helemaal geen zin om naar school te gaan. Twee lullige uurtjes… Had je net zo goed gewoon in bed kunnen blijven. Maar we gaan.
Dus eigenlijk zit je met wat tegenzin in de trein. Vlak voor Leiden Centraal staar je naar de tennisvelden zonder echt te kijken. Totdat je twee vrouwen op een bankje ziet zitten. Waarschijnlijk zijn ze aan het uitrusten van een trainen. Ze lachen en zwaaien naar je.
Eenmaal aangekomen op het station betrap je jezelf er op dat je toch met een glimlach uitstapt.

Wat maakt een vrolijk gebaar toch weer veel goed.